Kendini Geliştirmek Mi, Kendinle Yüzleşmek mi?

Mevsimler değişiyor, hayat akıyor. Okuyoruz, yazıyoruz, çiziyoruz ve çoğu zaman kendimizin daha iyi bir versiyonuna dönüştüğümüzü düşünüyoruz.

Ama ben kendi çalışmalarımdan ve danışanlarımla yaptığım süreçlerden şunu çok net görüyorum: Gelişmek ile yüzleşmek aynı şey değil. Çoğu insan gelişmek ister, ama çok azı gerçekten kendine bakmak ister. Çünkü kendine bakmak konforlu değildir.

Ben de kendi içsel süreçlerimde şunu fark ettim: Bilgi toplamak kolaydır, farkındalık cümleleri kurmak da kolaydır. Zor olan, o bilginin kendimde nerede yaşadığını görmek ve onunla kalabilmektir.

Bu noktada Carl Jung’un şu sözü tam olarak bu gerçeğe dokunur: “İnsan aydınlanmayı ışık figürleri hayal ederek değil, karanlığı bilinçli hale getirerek başarır.”

Bugün birçok kişi “kendini geliştirme” yolculuğunda. Ama aslında yaptığımız şey çoğu zaman kendimizi yeniden paketlemek, daha iyi görünmek, daha güçlü hissetmek ve daha doğru davranmak. Ancak şu soruyu gerçekten soruyor muyuz: Ben neden böyleyim, ben neden bu ilişkilere giriyorum, ben neden aynı yerlerde inciniyorum ve ben neden kendimden kaçıyorum?

Gerçek değişim, kendinle ilgili hoşuna gitmeyen parçayı gördüğün yerde başlar ve orada kalabildiğin sürece devam eder. Bu yüzden mesele daha çok okumak ya da daha çok üretmek değildir. Mesele, gördüğünü inkâr etmemektir. Çünkü kendini geliştirmek seni ileri götürebilir, ama kendinle çalışmak seni özgürleştirir.