Hazır mısın?

Ne mal mülk ne kariyer ne sevdiklerin ne başarıların ne kimliklerin ne bedenin gelecek seninle buradan giderken. Götüreceğin tek şey son geldiğin noktadaki ruh halin ve bilincin. Hatta onlar bile sana ait değil, yalnızca emanet.

Bu ne demek hiç düşündün mü? Her an gidebileceğin bu dünyada yaşarken maddi şeylerin içine düşmek, onlar için hırs yapmak, yaşayacaklarını ertelemek nasıl bir gaflet?

Asla gitmeyeceğimizi zannederek yaşıyoruz; sevdiklerimizle bağ kurmayı, özür dilemeyi, hesaplarımızı kapatmayı, hayatın tadını çıkarmayı, hayallerimizi sürekli erteliyoruz. Yani ne tam anlamıyla yaşıyoruz ne de ölmeye hazırız!

Evet dostlar, ölüm ertelenecek veya sonra hazır olunacak bir konu değil. Tam da şu anda, hemen şimdi hazır olmamız gereken, sorumluluğunu almamız gereken bir olgu. Ölümün sorumluluğunu almayan, yaşamın sorumluluğunu da alamaz.

Mevki, statü, para, işler… hepsi buradaki rolümüzün bir parçası. Kendimizi role öyle bir kaptırıyoruz ki sahnede olduğumuzu unutuyoruz. Oysa bu sahnenin bir inişi var, hemen bir adım ötede. Rolde olduğumuzu ve onu her an bırakabileceğimizi hatırlayarak yaşamalıyız.

Hayatın tadını sonuna kadar çıkarmak, hakkını vermek, gülmek, ağlamak, yemek içmek, gezmek, çalışmak çok kıymetli. Fakat ne kadar hazırsak, bilinçte olgunsak, hayatın tadını o kadar çıkarabiliriz. Hayata bağımlı olursan, onu hakkıyla yaşayamazsın. Tıpkı partnerine bağımlı olunca ilişkinden tat alamadığın gibi.

Amaç hayatta kazandığın paralar, yaptıkların, düşündüklerin değil, bunlar rolünün bir parçası. Ölürken önemli olan hazır ve huzurda olmak, yaşadıklarına rızan, tatmin olup olmadığın, ruh halin. Yani rolün kendisi değil, bu rolden ne aldığın ✨

Tatmin olmak sanat, razı olmak olgunluktur. Huzurlu olmak, huzurda olmaktır. Hazır olmak ise huzurdan gelir. Hemen şu an bu hale girmediğin sürece hazır değilsin demektir. Hazırlık huzur getirir.

Bu kırmızı arabanın tadını çıkarmaya, gerçek bir yolcu olmaya hazır mısın?

Hazır mısın?